Jak obliczyć BMI? Wzór. Osoby, które zastanawiają się, jak wyliczyć BMI samodzielnie, muszą pamiętać, że w tym celu wykorzystuje się poniższy wzór: BMI = masa (kg) /wzrost (m)2. Znając swoją wagę i wzrost, można szybko określić swoje BMI. Wzór pozwalający na obliczenie tego wskaźnika nie jest skomplikowany – mimo to, by BMI, czyli Body Mass Index, jest to wskaźnik, który pomaga określić prawidłową masę ciała w stosunku do wzrostu. Oblicza się go ze wzoru matematycznego: swoją wagę (w kilogramach) należy podzielić przez wzrost podniesiony do kwadratu (w metrach). Wynik jaki otrzymamy, będzie pośrednio opisywał zawartość tkanki tłuszczowej w organiźmie. Jest on przeznaczony do stosowania u Utrzymanie prawidłowej masy ciała to bez wątpienia jeden z filarów zdrowia. Niestety zaburzenia odżywiania, otyłość czy - z drugiej strony - niedowaga to problemy, z którymi zmaga się coraz więcej dzieci i nastolatków. To właśnie dlatego tak ważne jest, by osoby dorosłe z najbliższego otoczenia pociech dawały im dobry przykład oraz czuwały nad ich dobrze zbilansowaną Średnia kondycja: 25-31% (kobiety), 18-24% (mężczyźni); Otyłość: 32%+ (kobiety), 25%+ (mężczyźni). Te dane oznaczają, że jeśli twój poziom tkanki tłuszczowej jest niższy niż 31% dla kobiet i 24% dla mężczyzn, to jesteś w średnim przedziale i nie masz się czym przejmować. Wyższy poziom tkanki tłuszczowej może być dla . BMI (ANG. BODY MASS INDEX) TO WSKAŹNIK, KTÓRY OKREŚLA PARAMETRY DOTYCZĄCE MASY CIAŁA CZŁOWIEKA WZGLĘDEM JEGO WZROSTU. ZA JEGO POMOCĄ W PROSTY SPOSÓB MOŻEMY SPRAWDZIĆ, CZY NASZA WAGA JEST ODPOWIEDNIA DO WZROSTU, CZYLI CZY NIE JEST ZA MAŁA LUB ZA ten został opracowany w 1832 roku przez belgijskiego matematyka Adolfa Queteleta. Jego powstanie było poprzedzone wieloletnimi badaniami populacji, których celem było wskazanie przeciętnej budowy ciała człowieka. W trakcie swoich prac matematyk dostrzegł następującą zależność, którą opisał jako współczynnik Queteleta: waga człowieka rośnie w sposób proporcjonalny do kwadratu jego roku 1972 roku Ancel Keys – amerykański fizjolog i badacz wpływu diety na zdrowie, przemianował współczynnik Queteleta na współczynnik BMI, czyli wskaźnik masy obliczyć BMI?Obliczenie swojego BMI jest bardzo proste. Znając wartości swojego wzrostu (w metrach) i wagi (w kilogramach) wystarczy użyć prostego wzoru matematycznego, zaś uzyskany wynik zinterpretować na podstawie tabeli klasyfikacyjnej. Normy wskaźnika BMI wyznaczone zostały przez Światową Organizację Zdrowia, są one pomocne w monitorowaniu BMI dorosłych kobiet i mężczyzn, nie mają natomiast zastosowania do pewnych grup osób: dzieci (do 14 roku życia), kobiet w ciąży, sportowców oraz osób = masa (kg)/wzrost2 (m)BMI interpretacja wyniku Wady BMIIndeks masy ciała nie bierze pod uwagę naszej płci, wieku, budowy i struktury ciała. Dlatego uzyskany wynik nie zawsze odzwierciedla rzeczywistość w ocenie prawidłowej wagi w stosunku do wzrostu. Jednak BMI sprawdza się doskonale jako metoda monitorowania rozwoju globalnych problemów ze zdrowiem na przestrzeni lat. Od blisko 40 lat w swoich badaniach korzysta z niego Światowa Organizacja Zdrowia. Wszystkich zainteresowanych tematem odsyłamy do strony internetowej>>>, na której można zapoznać się z danymi dotyczącymi wyników badań systemu żywienia naszego kraju. BMI a nasze zdrowieUtrzymywanie BMI w optymalnej normie gwarantuje nam nie tylko zgrabną sylwetkę, ale również ma pozytywny wpływ na nasz stan zdrowia, odporność, sprawność motoryczną, a nawet jednak pamiętać, że optymalne BMI nie jest dla nas gwarancją utrzymania dobrego zdrowia. Prawidłowy indeks masy ciała jest tylko jednym z wielu czynników , które mogą wpływać na zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia choroby. Jeżeli chcesz sprawdzić czy waga Twojego dziecka jest odpowiednia względem jego wzrostu i wieku najlepiej zrób to przy pomocy kalkulatora... Jeżeli chcesz sprawdzić czy waga Twojego dziecka jest odpowiednia względem jego wzrostu i wieku najlepiej zrób to przy pomocy kalkulatora BMI. To najprostsza metoda oceny masy ciała dziecka. Co i jak oblicza BMI? BMI (Body Mass Index) to wskaźnik masy ciała. BMI dziecka oblicza się w taki sam sposób jak u dorosłych – różnica polega na interpretacji wyniku. Dzięki BMI możesz sprawdzić, czy masa ciała Twojego dziecka jest prawidłowa, za mała czy za wysoka, w stosunku do jego wzrostu i wieku. BMI to bardzo prosta metoda, dzięki której każdy rodzic może ocenić rozwój swojego dziecka. Przecież zwrówno niedowaga jak i nadwaga mogą zaburzać prawidłowy rozwój młodego organizmu. Zbyt niskie BMI wskazuje na niedowagę, której skutki można obserwować także w wieku późniejszym. Dzieci z niedowagą mogą mieć niższą wydolność fizyczną i psychiczną, a także mniejszą odporność na choroby, w porównaniu z dziećmi o prawidłowej masie ciała. Zbyt wysokie BMI dzieci wskazuje natomiast na nadwagę lub otyłość. Otyłość to choroba cywilizacyjna, którą należy leczyć. Ocenia się, że około 25% dzieci w Polsce ma nadmierną masę ciała, która ogranicza sprawność fizyczną dziecka oraz sprzyja występowaniu chorób takich jak: miażdżyca, nadciśnienie tętnicze czy cukrzyca typu II. Wzór na BMI u dzieci Wzór na BMI u dzieci i młodzieży do 18 roku życia wygląda dokładnie tak samo jak u dorosłych. To masa ciała w kilogramach, podzielona przez wzrost w metrach podniesiony do kwadratu. Wskaźnik masy ciała dzieci oblicza się według następującego wzoru: BMI = masa ciała (kg) / wzrost (m)2 Jak obliczyć BMI dziecka samodzielnie? To bardzo proste – wystarczy postępować według poniższego przykładu: Obliczmy wartość BMI dla dziecka o wzroście 1,2 m i masie ciała 25 kg BMI = 25 (kg) / 1,2 (m)2 = 25 (kg) / 1,44 (m)2 = 17,4 kg/m2 Wynik BMI dzieci odczytujemy odnosząc go do średnich wieku i płci dziecka na siatkach centylowych. Istnieją specjalne siatki centylowe BMI, z których odczytujemy na jakim centylu znajduje się dziecko. Siatki centylowe porównują rozwój Twojego dziecka względem całej populacji w tym samym wieku i tej samej płci. Na przykład jeśli dziecko znajduje się w 95 centylu oznacza to, że u 95% dzieci w tym wieku BMI ma niższą wartość. A jeśli dziecko znajduje się w 50 centylu, to znaczy że 50% dzieci w tym samym wieku co Twoje dziecko ma niższe BMI, a 50% wyższe. Siatki centylowe na pewno wielokrotnie widziałaś w książeczce zdrowia swojego dziecka, lub w trakcie bilansów zdrowia w gabinecie lekarza pediatry. Najczęściej sprawdza się w ich oparciu masę ciała i wzrost dziecka. Ale na siatkach centylowych można śledzić również wskaźnik BMI. Kalkulator BMI dla dzieci — jak działa? Kalkulator BMI dla dzieci oblicza oraz porównuje go do wyników dla płci i wieku dziecka, czyli odnosi wynik do opracowanych wcześniej siatek centylowych dla danej populacji. Dlatego, aby obliczyć BMI dla dziecka musisz podać jego wzrost, masę ciała, wiek oraz płeć. Kalkulator BMI pomoże Ci bardzo szybko sprawdzić czy masa ciała Twojego dziecka jest odpowiednia do jego wzrostu i wieku. Jeżeli wynik będzie wskazywał na niedowagę, nadwagę lub otyłość, dzięki kalkulatorowi możesz także sprawdzić o ile więcej lub mniej powinno ważyć Twoje dziecko i podjąć odpowiednie kroki zaczynając od przyjrzenia się nawykom żywieniowym dziecka i całej rodziny. Normy BMI u dzieci w zależności od wieku BMI dla dzieci i młodzieży ma swoje normy w siatkach centylowych. Dla dzieci i młodzieży w wieku 3-18 lat zostały opracowane normy dla populacji polskiej. Takie dane zbiera i opracowuje się podczas dużych projektów badawczych. Siatki centylowe, które stosuje się w Polsce zostały opracowane na podstawie badań OLA i OLAF prowadzonych w latach 2007-2012 (1). Siatki pokazują punkty odcięcia dla niedowagi, nadwagi i otyłości dzieci. Dla porównania wyników można stosować także inne międzynarodowe normy, opracowane przez WHO (dla dzieci w wieku 2-18 lat) (2) oraz International Obesity Task Force (dla dzieci w wieku 2-18 lat) (3). Międzynarodowe normy opracowane przez International Obesity Task Force przedstawione są w postaci tabeli i nie określa się ich w centylach, ale także pokazują punkty odcięcia dla nadwagi i otyłości dziecka. Jak interpretować wyniki BMI i jakie kroki podjąć? Tabela BMI u dzieci W Polsce uznaje się następującą interpretację wskaźnika BMI u dzieci: BMI dzieciOcena BMI dzieci/= 85 centylanadwaga>/= 95 centylaotyłość Prawidłowa masa ciała dziecka znajduje się pomiędzy 5 a 85 u dzieci ocenia się przy punkcie odcięcia ≥85 centyla, natomiast otyłość przy wartości ≥95 Twoje dziecko znajduje się poniżej 5 centyla, wskazuje to na niedowagę. BMI to wskaźnik, którego niepodważalną zaletą jest łatwość zastosowania. Natomiast ma pewne wady, wskaźnik masy ciała nie bierze pod uwagę zawartości tkanki tłuszczowej oraz masy beztłuszczowej u dziecka. Liczy się ogólna masa ciała, a przecież to nadmiar tłuszczu w organizmie może skutkować nadwagą i chorobami metabolicznymi w tym otyłością. Nieprawidłowe BMI dziecka – jakie kroki podjąć? W przypadku zbyt wysokiego i zbyt niskiego BMI należy skonsultować się z lekarzem, a sposób żywienia dziecka najlepiej omówić z dietetykiem dziecięcym. W celu oceny masy ciała u dziecka, pediatra weźmie pod uwagę także inne parametry zdrowotne takie jak: ciśnienie tętnicze krwi, zawartość żelaza we krwi oraz przeanalizuje dotychczasowe wzrastanie u dziecka. Jeżeli BMI Twojego dziecka jest nieprawidłowe, już dziś możesz samodzielnie podjąć pierwsze kroki, aby rozwiązać Wasz problem. Zacznij od przyjrzenia się obecnym nawykom żywieniowym dziecka. Pomoże Ci w tym codzienne zapisywanie tego, co Twoje dziecko je i pije w ciągu dnia – uwzględniając ilości i godziny posiłków. Już podczas robienia notatek z pewnością zauważysz czy dziecko podjada między posiłkami, czy posiłki są zbyt częste, a może porcje są zbyt małe lub za duże? Jeżeli masz problem z samodzielną oceną sposobu odżywiania dziecka skorzystaj z konsultacji u naszego dietetyka dziecięcego. Dietetyk wyjaśni Ci na co zwrócić uwagę w diecie Twojego dziecka, jak komponować jego posiłki, na jakie błędy zwrócić uwagę i podpowie jak skutecznie zmieniać nawyki żywieniowe w całej rodzinie. Zmiana diety u dziecka to także zmiana diety u wszystkich domowników, o czym warto wiedzieć i pamiętać 🙂 Wczesne wykrycie i odpowiednia interwencja dotycząca niedowagi lub nadmiernej masy ciała może zapobiec poważnym skutkom zdrowotnym w życiu dorosłym takim jak otyłość, cukrzyca typu 2, insulinooporność czy choroby układu sercowo-naczyniowego. Źródła: Różdżyńska- Świątkowska A. et al. Wartości referencyjne wysokości, masy ciała i wskaźnika masy ciała dla oceny wzrastania i stanu odżywienia dzieci i młodzieży w wieku 3-18 lat. Standardy medyczne – Pediatria, 2013, T. 1, s. 11-13 BMI to wskaźnik masy ciała, bardzo często stosowany po to, by obliczyć, czy zależność między wagą a wzrostem danej osoby jest odpowiednia – czy jak na nasz wzrost ważymy tyle, ile norma BMI przewiduje, czy za mało, a może za dużo. Choć dzisiaj wskaźnik BMI jest powszechnie stosowany, powstał już dawno temu – wzór opracował belgijski matematyk Adoplhe Quetelet w 1832 roku. Sama nazwa BMI stanowi skrót od pełnej angielskiej nazwy wskaźnika, czyli Body Mass Index. Jak oblicza się BMI? Wzór nie jest skomplikowany. Wygląda następująco: BMI = masa ciała (kg): wzrost (m)2 Aby więc obliczyć współczynnik BMI, wystarczy swoją wagę podaną w kilogramach podzielić przez podany w metrach wzrost do kwadratu. Czyli osoba, która waży 60 kg i ma 160 kg wzrostu oblicza BMI następująco: 60: 1,6, a więc 60: 2,56 = 23,4. Czyli BMI tej osoby wynosi właśnie 23,4. Normy BMI A co nam mówią konkretne wyniki, obliczone za pomocą wskaźnika BMI? Ustalono kilka przedziałów, które określają, czy waga danej osoby, w odniesieniu do jej wzrostu, jest właściwa, zbyt niska czy zbyt wysoka. Te przedziały BMI wyglądają następująco: mniej niż 16 – wygłodzenie 16-16,99 – wychudzenie 17-18,49 – niedowaga 18,5-24,99 – wartość prawidłowa 25-25,99 – nadwaga 30-34,99 – otyłość I stopnia 35-39,99 – otyłość II stopnia powyżej 40 – skrajna otyłość BMI u dzieci Jednym z minusów wskaźnika BMI jest ten, że nie bierze on pod uwagę wieku ani płci danej osoby. A to szczególnie ważne wśród dzieci i nastolatków. Dorastające dziewczęta mają zazwyczaj więcej tkanki tłuszczowej niż chłopcy i szybciej niż oni ją rozwijają. Dlatego u najmłodszych kwestia z BMI wygląda trochę inaczej. Oblicza się je dokładnie w taki sam sposób jak u dorosłych, ale również z udziałem siatki (per)centylowej. Ma ona zastosowanie dla osób od 2. do 20. roku życia i umożliwia porównanie wyniku z innymi osobami danej płci i w tym samym wieku. Normy BMI dla dzieci i młodzieży wyglądają następująco: mniej niż 5 percentyli – niedowaga od 5 do 20 percentyli – szczupłość od 25 do 85 percentyli – waga prawidłowa od 85 do 95 percentyli – nadwaga powyżej 95 percentyli – otyłość Czytaj też:Niby się odchudzają, a wskaźnik BMI i tak rośnie BMI: czy jest wiarygodne? BMI najpierw zrobiło prawdziwą furorę, a później pojawiły się wobec tego wskaźnika zarzuty, że tak naprawdę nie jest miarodajny. Prawda o BMI leży pośrodku – w pewnych kwestiach zdrowotnych jest przydatny, w innych może stanowić podstawę do dalszej diagnostyki lub można by go wymienić na inny wskaźnik. BMI a otyłość Choć od czasów wynalezienia BMI przez belgijskiego matematyka minęło już bardzo wiele lat i skuteczność BMI podważa się na wielu polach, okazuje się, że nadal warto się na nim opierać, jeśli chcemy przewidzieć, czy dana osoba może w przyszłości cierpieć na otyłość. Badania opublikowane na początku 2020 roku na łamach „JAMA Cardiology” wskazują, że systematyczne obserwowanie zmienności BMI u danej osoby pozwala skuteczniej przewidzieć jej przyszłą otyłość niż metoda profilowania genetycznego. Standardowe badanie kliniczne, w tym ocena BMI, zawierają więcej informacji i skuteczniej pozwalają kierować opieką nad pacjentem. BMI a inne choroby Warto też dodać, że im większe BMI, tym też większe ryzyko wystąpienia innych chorób. M. in: cukrzycy typu 2 artretyzmu chorób wątroby kilku rodzajów nowotworów (m. in. raka piersi, raka prostaty, raka okrężnicy) bezdechu sennego BMI a pomiar tkanki tłuszczowej i mięśniowej BMI pozwala w szybki i łatwy sposób stwierdzić, czy ktoś ma nadwagę bądź otyłość. Bywa również przydatny podczas oceny skuteczności wprowadzonych zmian w stylu życia, mających na celu zrzucenie wagi. BMI nie może być jednak traktowane jako ostateczny argument przy ocenianiu stanu zdrowia danej osoby, ponieważ mierzy po prostu stosunek wzrostu do masy ciała. BMI nie mierzy za to poziomu tkanki tłuszczowej, nie rozróżnia, czy ktoś przybrał na wadze z powodu rozrostu właśnie tkanki tłuszczowej czy tkanki mięśniowej. Takie problemy występowały m. in. podczas pomiaru BMI u zawodowych sportowców – wychodziło ono u nich takie, jak u osób z nadwagą, a przecież osoby aktywne mają niższy poziom cholesterolu i niższy poziom cukru we krwi niż osoby nieaktywne. U sportowców na wysokie BMI wpływa masa mięśniowa, a nie tłuszczowa. Odwrotnie z seniorami – u osób starszych BMI jest niższe, co nie oznacza, że prawidłowe, ale że straciły one dużo ze swojej masy mięśniowej. A tego BMI nie pokazuje. Czytaj też:Czy grozi ci cukrzyca? Odpowiedź da wskaźnik BMI BMI a rozmieszczenie tkanki tłuszczowej BMI nie jest też nam w stanie powiedzieć, w której okolicy jest zlokalizowany tłuszcz, a np. ten na brzuchu jest groźniejszy od tego na biodrach, ponieważ może prowadzić do wystąpienia zespołu metabolicznego. A zespół metaboliczny niesie za sobą zbyt wysoki poziom cholesterolu, nadciśnienie i wysoki poziom cukru we krwi. Te czynniki zwiększają z kolei ryzyko wystąpienia udaru mózgu, chorób serca i cukrzycy typu 2. Dana osoba może mieć więc BMI w normie, a być zagrożona tymi chorobami. Skuteczniejsze byłoby w takich przypadkach zmierzenie obwodu talii i procentowej zawartości tkanki tłuszczowej. Jedno z szeroko zakrojonych badań prowadzonych przez dr. Qibina Qi z Albert Einstein College of Medicine w Nowym Jorku polegało na przyjrzeniu się masie ciała i rozmieszczeniu tkanki tłuszczowej u ponad 2600 kobiet po menopauzie. Każda z tych pań była także uczestniczką programu Women's Health Initiative, zapoczątkowanego w latach 1993-1998, który śledził stan zdrowia badanych osób aż do roku 2017. Przez ten czas u 300 kobiet rozwinęły się choroby układu krążenia. Okazało się, że najbardziej narażone na wystąpienie tych chorób były kobiety o figurze typu jabłko, czyli takie, u których tłuszcz gromadził się głównie w środkowej części ciała, a prawie w ogóle nie było go na nogach. To ryzyko było u nich ponad trzy razy większe niż u pań o figurze gruszki, czyli z tłuszczem umiejscowionym głównie na nogach, a nie w środkowej części ciała. Badacze ustalili też, że BMI nie ma nic wspólnego z ewentualnym ryzykiem rozwinięcia się chorób układu krążenia. Dana osoba może mieć BMI w normie, a i tak należeć do grupy ryzyka ze względu na rozmieszczenie tkanki tłuszczowej. Co oprócz BMI? Naukowcy zgadzają się więc do dziś, że BMI powinno być stosowane do określania otyłości w populacji, ale nie do oceny stanu zdrowia konkretnych osób. Razem z BMI warto też skorzystać z któregoś z innych wskaźników. Poniżej prezentujemy trzy sposoby na uzupełnienie wiedzy uzyskanej dzięki zmierzeniu BMI. Wskaźnik WHR Wskaźnik WHR, czyli Waist-hip ratio służy do określania dystrybucji tkanki tłuszczowej w ciele danej osoby. WHR polega na obliczeniu stosunku obwodu talii do obwodu bioder. Jego wzór przedstawia się następująco: WHR = obwód talii (cm): obwód bioder (cm) Warto, by z tego wzoru skorzystały także osoby aktywne fizycznie, bez nadwagi, ponieważ skuteczniej niż BMI pozwala on określić ryzyko wystąpienia w przyszłości problemów układu krążenia, w tym także nadciśnienia i problemów związanych z metabolizmem, m. in. zespołu metabolicznego. Tłuszcz brzuszny odgrywa bowiem ogromną rolę w obu tych przypadkach. Czytaj też:Wysokie BMI może ułatwić przeżycie raka? Poziom procentowy tłuszczowej masy ciała W przeciwieństwie do BMI czy WHR w tym przypadku nie istnieją specjalne wzory. Jednak to, ile procent masy ciała stanowi tkanka tłuszczowa można łatwo obliczyć u posiadającego odpowiedni sprzęt dietetyka czy trenera personalnego. W niektórych siłowniach organizowane są od czasu do czasu takie pomiary, można przyjść i się umówić. Część dostępnych w sklepach wag również dysponuje taką funkcją. Warto dodać, że każdy człowiek potrzebuje posiadać pewien odsetek tkanki tłuszczowej, a kobiety potrzebują jej nawet więcej niż mężczyźni. Według American Council of Exercise u osób, które nie są sportowcami ten właściwy procent tkanki tłuszczowej powinien wynosić: w przypadku mężczyzn 14-24 procent masy ciała, a w przypadku kobiet – 21-31 procent masy ciała. Problemy zaczynają się, gdy ten odsetek wzrośnie – wtedy zwiększa się ryzyko rozwoju chorób układu krążenia i cukrzycy typu 2. Co ciekawe, nie musisz mieć nadwagi, aby mieć problem z procentową zawartością tkanki tłuszczowej. Nawet osoby z niedowagą mogą się mierzyć z tym problemem – wtedy mowa o tzw. chudych grubasach, u których tłuszcz wcale nie gromadzi się na zewnątrz ciała, a wokół narządów – to tzw. tłuszcz trzewny. Poziom beztłuszczowej masy mięśniowej Lepiej niż samemu BMI jest się też przyjrzeć poziomowi beztłuszczowej masy mięśniowej. Ją również można określić za pomocą dietetyka czy trenera personalnego. Organizm osób po trzydziestce w naturalny sposób zaczyna po trosze tracić tej masy mięśniowej, a proces ten nazywamy sarkopenią. Na dodatek ci, którzy prowadzą siedzący tryb życia tracą tej masy o dodatkowe 3-5 procent więcej w ciągu jednej dekady. Również osoby, u których występuje efekt jo-jo po odchudzaniu są szczególnie narażone na jej utratę. Masę mięśniową można jednak zwiększyć poprzez trening siłowy i trening oporowy. BMI: czy powinniśmy z niego zrezygnować? Wskaźnik BMI jako pojedynczy miernik stanu zdrowia jest metodą niewystarczającą. Nadal jednak stanowi bardzo ważny punkt wyjścia w przypadku określenia ryzyka wystąpienia konkretnych schorzeń u osób, u których wskazuje na nadwagę i otyłość. Zarzuty wobec BMI kierowane są głównie pod względem tego, że wskaźnik nie potrafi określić ewentualnego rozwoju chorób układu krążenia u danej osoby. Jak wykazało jedno z badań przeprowadzonych wśród osób, które według BMI miały nadwagę, ponad połowa z nich miała mimo wszystko prawidłowy profil kardiometaboliczny, czyli właściwe ciśnienie, właściwy poziom cukru i cholesterolu w organizmie. Z drugiej strony, nawet 25 procent osób z BMI w normie ma ten profil niewłaściwy. Trudno też oczekiwać, że BMI, które jest tylko jednym ze wskaźników, przewidzi ryzyko wystąpienia u kogoś chorób układu krążenia, a także zmierzy jego poziom cholesterolu czy cukru we krwi. Poza tym człowiek cierpi na wiele innych problemów, nie tylko tych związanych z sercem, a najczęściej to pod tym kątem badano skuteczność BMI. BMI nie służy do ogólnego zmierzanie stanu zdrowia danej osoby, bo przecież ktoś, kto pali, a w jego rodzinie występowały przypadki chorób sercowo-naczyniowych, ale ma BMI w normie będzie mimo to narażony na zgon z tego powodu bardziej niż osoba niepaląca i sprawna fizycznie, ale z wysokim BMI. Samo BMI może więc być dobrą podstawą do dalszej oceny stanu zdrowia. Czytaj też:Jak twoje BMI może wpłynąć na spontaniczne zakupy żywności? O tym nie miałeś pojęcia Jak wynika z danych OECD, co czwarty dorosły Polak zmaga się z otyłością, natomiast nadwaga wykrywana jest u co czwartego chłopca i co trzeciej dziewczynki. Nadmierna masa ciała stanowi jeden z kluczowych czynników rozwoju chorób metabolicznych i schorzeń związanych z układem sercowo-naczyniowym, dlatego też ważne jest, by regularnie sprawdzać, czy nasza masa ciała jest prawidłowa. Warto w tym celu skorzystać ze wskaźnika BMI, który jest prostym narzędziem do badań przesiewowych. Jak obliczyć BMI i jakie są normy BMI dla dorosłych, nastolatków oraz dzieci? BMI – co to jest? BMI (ang. Body Mass Index), nazywany także indeksem masy ciała lub wskaźnikiem Queteleta, to parametr opracowany w 1832 roku przez belgijskiego statystyka, Adolfa Queteleta. Mężczyzna ten zajmował się analizą zależności pomiędzy wzrostem i wagą ciała człowieka, co pozwoliło mu dojść do pewnych wniosków. Jak zaobserwował, masa ciała człowieka rośnie wraz ze wzrostem i jest ona większa u osób wyższych, natomiast mniejsza u osób niższych. Stworzony przez Queteleta wskaźnik BMI pozwala zatem ocenić, czy masa naszego ciała jest prawidłowa, w efekcie czego wiemy, czy prowadzony przez nas styl życia i stosowana dieta są odpowiednie. Warto również dodać, że oryginalny wskaźnik BMI jest wzorem matematycznym opracowanym z uwzględnieniem wyłącznie osób dorosłych. Z biegiem czasu parametr ten został jednak dostosowany również do cech charakterystycznych dla młodszej grupy dzieci i nastolatków, do czego użyto siatki centylowe (odpowiednio dla dziewczynek i chłopców). Preparaty wspierające odchudzanie Odchudzanie to nie tylko dieta. Proces ten można wspierać dodatkową suplementacją błonnika, chromu a nawet stosując spalacze tłuszczu. Jak obliczyć BMI? Najprostszym sposobem na obliczanie BMI jest skorzystanie z kalkulatora BMI, który dostępny jest w Internecie. Wystarczy, że zaznaczymy w nim naszą płeć, a w odpowiednie pola wpiszemy aktualną wagę i wzrost, a system obliczy dla nas konkretną wartość wskaźnika. Drugą opcją jest samodzielne obliczanie BMI, korzystając z poniższego wzoru: BMI = masa ciała (kg) / wzrost2 (m) Warto pamiętać, by podczas wyliczeń stosować odpowiednie miary – wzrost powinien być zawsze podawany w metrach (zamiast 170 cm należy podać 1,7 m), natomiast waga w kilogramach. Wynik otrzymany po obliczeniu BMI stanowi jedynie informację orientacyjną, co oznacza to, że nie jesteśmy w stanie na jego podstawie w szczegółowy sposób przeanalizować ogólnego stanu naszego zdrowia. W obliczeniach kierujemy się wyłącznie naszą wagą i wzrostem, natomiast nie bierzemy pod uwagę takich parametrów jak zawartość tkanki tłuszczowej, mięśni, kości i wody, które również powinny być w prawidłowych proporcjach, by zapewnić naszemu organizmowi homeostazę. Wskaźnik BMI – normy Wynik uzyskany podczas obliczania BMI należy porównać z uogólnionymi normami dla wszystkich osób dorosłych. Poszczególnym przedziałom przypisuje się konkretny stan, który odczytać możemy z poniższej tabeli opracowanej przez Światową Organizację Zdrowia (WHO): <16,0 – wygłodzenie;16,0-16,9 – wychudzenie17,0-18,4 – niedowaga;18,5-24,9 – waga prawidłowa;25,0-29,9 – nadwaga;30,0-34,9 – I stopień otyłości;35,0-39,9 – II stopień otyłości;40,0 – III stopień otyłości. Jak widać, zarówno otyłość, jak i niedowaga zostały podzielone na 3 kategorie w zależności od stopnia ich zaawansowania. Wprowadzenie takiego podziału ma związek z pogłębiającymi się problemami otyłości i niedowagi wśród mieszkańców całego świata. Wykonując proste obliczenia wskaźnika BMI, jesteśmy w stanie w najszybszy sposób ocenić, czy osoba zmagająca się z zaburzeniami odżywiania potrzebuje naszej pomocy, jaką metodę leczenia możemy u niej zastosować, a także jakie jest ryzyko rozwoju chorób stanowiących następstwo zbyt dużej lub zbyt niskiej masy ciała, takich jak: niedowaga – zaburzenia hormonalne, zanik miesiączki, osteoporoza;nadwaga lub otyłość – schorzenia układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca typu II, udar, nowotwory, hospitalizacja związana z ciężkim przebiegiem COVID-19. Korzystając z BMI, musimy pamiętać również o tym, że jest to wskaźnik stosowany wyłącznie u osób dorosłych, które ukończyły 20. rok życia. Co więcej, kryteria oceny tego parametru zmieniają się również wraz z wiekiem i są inne dla seniorów niż dla osób wieku poprodukcyjnym. Ma to związek z faktem, że wraz z wiekiem zmniejsza się masa mięśniowa oraz gęstość kości, natomiast rośnie ilość tkanki tłuszczowej. BMI kobiety a BMI mężczyzny Chociaż wskaźnik BMI nie uwzględnia ani wieku, ani płci, to właśnie te czynniki są kluczowe i należy je należy brać podczas interpretacji wyniku BMI. Kobieta i mężczyzna o podobnym wzroście i wadze mogą mieć zbliżone BMI, jednak z uwagi na uwarunkowania fizjologiczne kobiet do gromadzenia większej ilości tkanki tłuszczowej, to właśnie tłuszcz będzie stanowił u nich znacznie większą część masy ciała niż u mężczyzny. Z drugiej strony, mężczyźni, którzy prowadzą aktywny styl życia również mogą mieć problem z prawidłową interpretacją wyniku BMI. W przypadku kulturystów podwyższony poziom BMI spowodowany zwiększoną masą mięśniową może sugerować nadwagę, a nawet otyłość, natomiast niski poziom tkanki tłuszczowej u lekkoatlety mógłby być potencjalnie powiązany z niedowagą. W związku z tym BMI należy zawsze traktować wyłącznie jako swego rodzaju wskazówkę informującą o tym, że powinniśmy lepiej dbać o nasze zdrowie. BMI nastolatków i dzieci U dorosłych obliczanie BMI jest stosunkowo proste, jednak w przypadku dzieci i młodzieży sprawa jest nieco bardziej skomplikowana. Aby prawidłowo zinterpretować BMI dziewczynki lub chłopca w wieku od 2. do 20. roku życia (dzieciom poniżej 2. roku życia nie należy obliczać BMI), należy skorzystać z tzw. siatki centylowej, która pozwala porównać wagę lub wzrost dziecka w stosunku do innych dzieci w tym samym wieku i tej samej płci. Prawidłowa masa ciała dzieci i młodzieży mieści się zawsze pomiędzy 25. a 85. centylem. W ten sposób możemy stwierdzić, że waga dziecka, u którego: percentyl wynosi 50 – jest wagą prawidłową i zbliżoną do średniej wagi odnotowanej u populacji w tym samym wieku i tej samej płci;percentyl wynosi powyżej 95 – może sugerować otyłość, ponieważ 95% dzieci w danym wieku i płci waży mniej;percentyl wynosi poniżej 5 – może sugerować niedowagę, ponieważ 95% dzieci w tym samym wieku i płci waży więcej. Dlaczego sposób obliczania BMI chłopca i dziewczynki jest inny niż u dorosłych? Jest to związane przede wszystkim z faktem, że dzieci i młodzież stale rosną, a wraz z wiekiem zmienia się także zawartość tkanki tłuszczowej w ich ciele. Dodatkowym aspektem jest to, że ilość tłuszczu i jego rozmieszczenie u chłopców i dziewczynek mocno się różni, dlatego też konieczne jest stosowanie nieco innego sposobu na obliczanie BMI w tej grupie osób. Co możemy stosować zamiast wskaźnika BMI? Chociaż wskaźnik BMI jest szybki i prosty do obliczenia, musimy mieć świadomość tego, że nie jest on ani dokładny, ani miarodajny. W związku z tym, jeżeli zależy nam na określeniu prawidłowej masy ciała, warto skonsultować się z dietetykiem, który przeprowadzi bardziej szczegółowe pomiary, takie jak BFP (ang. Body Fat Percentage), czyli udział tkanki tłuszczowej w ciele;BAI (ang. Body Adiposity Index), czyli wskaźnik informujący o stopniu otłuszczenia ciała, który uwzględnia stosunek obwodu bioder do wzrostu;WHR (ang. Waist-Hip Ratio), obliczany na podstawie stosunku obwodu pasa do obwodu bioder. W celu wykluczenia ryzyka rozwoju zespołu metabolicznego przeprowadza się również pomiar pięciu czynników, których podwyższone wyniki powinny być dla nas alarmujące i stanowić powód do jak najszybszego wprowadzenia zmian w codziennej diecie i stylu życia: obwód talii;poziom cholesterolu we krwi;stężenie trójglicerydów;stężenie cukru we krwi;pomiar ciśnienia tętniczego krwi. Autor artykułu: tech. farmaceutyczny Monika Kędzierska

jak obliczyć bmi u nastolatków