Zwolnienie dyscyplinarne grozi Ci również, jeśli zbyt długo jesteś na zwolnieniu lekarskim, a po kontroli przez pracodawcę lub ZUS okaże się, że tylko symulowałeś chorobę. 2. Zwolnienie dyscyplinarne a wypłata, emerytura i urlop. Oczywiście, zwolnienie dyscyplinarne nie pozbawia Cię wszystkich praw pracowniczych. Wnioski składają więc 2 stycznia na okres od 2 stycznia do 31 grudnia i nabywają w ten sposób prawo do urlopu wypoczynkowego. Dzieląc zaś trzyletni urlop wychowawczy na każdy rok z osobna i o każdy wnioskując z osobna, zyskują prawo do urlopu wypoczynkowego za każdy z tych trzech lat. W efekcie ci, którzy przez 5-7 lat tak Zgodnie z art. 13 ust. 1 obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne (pracownicy) - od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia jego zakończenia. W związku z tym, że urlop bezpłatny jest zawieszeniem stosunku pracy, przestaje obowiązywać konieczność podlegania ubezpieczeniom ZUS powinien wypłacić zasiłek chorobowy za L4 w ciąży niezwłocznie, a dokładnie nie później niż w ciągu 30 dni od daty złożenia dokumentów niezbędnych do stwierdzenia uprawnienia do zasiłku. Odkąd funkcjonują e-zwolnienia, czyli elektroniczne L-4, cała procedura związana ze zwolnieniami i świadczeniami powinna się skracać. . Zwolnienie po urlopie wychowawczym jest prawem przysługującym pracodawcy, bo po zakończeniu urlopu wychowawczego pracownika kończy się okres „ochronny”, niepozwalający na zwolnienie. Okres ten rozpoczyna się z dniem złożenia wniosku o urlop wychowawczy. Pracodawca może rozwiązać umowę z pracownikiem w tym okresie tylko w wyjątkowych przypadkach – likwidacji lub upadłości firmy, albo jeśli nastąpią okoliczności, w których pracodawca może zwolnić pracownika bez wypowiedzenia i z jego winy. Zobacz film: "Ciekawe gry i zabawy dla całej rodziny" spis treści 1. Czy pracodawca może zwolnić pracownika po urlopie wychowawczym? 2. Czy pracodawca może zwolnić pracownika w czasie trwania urlopu wychowawczego? 3. Kiedy zwolnienie po urlopie wychowawczym nie jest możliwe? 1. Czy pracodawca może zwolnić pracownika po urlopie wychowawczym? Pracodawca ma prawo zwolnić pracownika, który wrócił do pracy po urlopie wychowawczym. Jest to moment, w którym kończy się okres "ochronny" pracownika. Tylko czas od momentu złożenia przez pracownika wniosku o urlop wychowawczy aż do powrotu z tego urlopu jest czasem „ochronnym”, niepozwalającym pracodawcy na zwolnienie pracownika. Po powrocie z urlopu wychowawczego pracownik ma prawo powrócić na to samo stanowisko, na którym pracował przed pójściem na urlop wychowawczy (tak samo jest w przypadku powrotu z urlopu macierzyńskiego). Może to być także równorzędne stanowisko, jeśli to konkretne przestało istnieć. Jeśli to również nie jest możliwe, pracownik powinien pracować na stanowisku zgodnym z jego kwalifikacjami zawodowymi lub wykształceniem. Niedopuszczalne jest, aby pracownik powrócił na swoje dawne stanowisko (lub stanowisko równorzędne albo odpowiadające kwalifikacjom) z obniżonymi zarobkami. Wynagrodzenie musi być co najmniej takie, jak w momencie pójścia na urlop wychowawczy. Jeśli pracodawca zdecyduje, że zwalnia pracownika po urlopie wychowawczym, może to zrobić nawet w dniu powrotu pracownika do pracy po urlopie. Dni spędzone na urlopie wychowawczym wliczają się do czasu stażu pracy pracownika. Jeśli umowa była na czas nieokreślony, pracownik ma prawo do okresu wypowiedzenia. W przypadku osób, które pracowały u danego pracodawcy przez co najmniej trzy lata, okres wypowiedzenia trwa trzy miesiące. W zależności od pracodawcy, pracownik w czasie wypowiedzenia może pracować lub iść na urlop (tyle, ile mu przysługuje). 2. Czy pracodawca może zwolnić pracownika w czasie trwania urlopu wychowawczego? Pracodawca może zwolnić pracownika także w czasie trwania okresu chroniącego przed zwolnieniem, ale tylko w trzech przypadkach: kiedy została ogłoszona upadłość firmy, kiedy firma jest likwidowana, kiedy pojawia się sytuacja, w której można rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. 3. Kiedy zwolnienie po urlopie wychowawczym nie jest możliwe? Jeśli po urlopie wychowawczym dana osoba złoży wniosek o obniżenie wymiaru czasu pracy, także jest chroniona przed zwolnieniem. Okres ochronny w tym przypadku trwa od złożenia wniosku o obniżenie wymiaru czasu pracy do momentu powrotu do poprzedniego wymiaru czasu pracy. Okres ochronny nie trwa jednak dłużej niż 12 miesięcy. Także i w tym czasie ochrony pracownika, pracodawca może wypowiedzieć umowę w wyjątkowych przypadkach. Są to przypadki upadłości i likwidacji firmy oraz w momencie, kiedy zdarzy się coś, co uzasadniałoby rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia i z winy pracownika. polecamy Czy w związku z zamknięciem przedszkola przysługuje świadczenie opiekuńcze? Przepisy dotyczące zasiłku opiekuńczego oraz dodatkowego zasiłku opiekuńczego, zgodnie ze stanem prawnym na r., można znaleźć w następujących aktach prawnych: ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ( dalej jako „Ustawa covidowa”, ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( dalej jako „Ustawa zasiłkowa”, rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 27 sierpnia 2020 r. w sprawie określenia dłuższego okresu pobierania zasiłku opiekuńczego w celu przeciwdziałania COVID-19 ( dalej jako „ rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 27 sierpnia 2020 r. w sprawie określenia dłuższego okresu pobierania dodatkowego zasiłku opiekuńczego w celu przeciwdziałania COVID-19 ( dalej jako „ Zasiłek opiekuńczy Zasadniczo zasiłek opiekuńczy przysługiwał osobom podlegającym ubezpieczeniu i ubezpieczeniu społecznemu rolników w przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola, szkoły lub innej placówki, do których uczęszcza dziecko, albo niemożności sprawowania opieki przez nianię lub dziennego opiekuna z powodu COVID-19. Zasiłek ten przysługuje z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności do ukończenia 18 lat albo dzieckiem z orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego (art. 4a ust. 1 Ustawy covidowej). Zasiłek ten przysługiwał również z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem, w wieku do ukończenia 8 lat w przypadku nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza, a także w przypadku choroby niani, z którą rodzice mają zawartą umowę uaktywniającą lub dziennego opiekuna sprawujących opiekę nad dzieckiem (art. 4a ust. 1a Ustawy covidowej). Początkowe regulacje przewidywały, że zasiłek ten będzie przysługiwał do dnia 28 czerwca 2020 r. Zastrzeżono jednak, iż Rada Ministrów może rozporządzeniem przedłużyć ten okres. (art. 4a ust. 2 i ust. 7 Ustawy covidowej). Na przestrzeni kolejnych miesięcy okres pobierania zasiłku opiekuńczego był przedłużany wskutek wydawania stosownych aktów wykonawczych. Ostatnie z rozporządzeń przewidywało, że zasiłek opiekuńczy, o którym mowa w art. 4a ust. 1 i 1a Ustawy covidowej, przysługuje wszystkim osobom uprawnionym do jego pobierania na podstawie art. 4a, jednak nie dłużej niż do dnia 20 września 2020 r. (§ 1 W obecnej chwili brak dalszych rozporządzeń przedłużających możliwość wypłaty zasiłku opiekuńczego na kolejny okres. Dodatkowy zasiłek opiekuńczy W przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola, szkoły lub innej placówki, do których uczęszcza dziecko, albo niemożności sprawowania opieki przez nianię lub dziennego opiekuna z powodu COVID-19 ubezpieczonym zwolnionym od wykonywania pracy oraz funkcjonariuszom wskazanym w ustawie, zwolnionym od pełnienia służby z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności do ukończenia 18 lat albo dzieckiem z orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego przysługiwał dodatkowy zasiłek opiekuńczy (art. 4 ust. 1 Ustawy covidowej). Podobnie jak w przypadku zasiłku opiekuńczego, także w sytuacji dodatkowego zasiłku opiekuńczego, przepisy początkowo wskazywały, że zasiłek ten będzie przysługiwał do dnia 28 czerwca 2020 r. Zastrzeżono jednak, iż Rada Ministrów może rozporządzeniem przedłużyć ten okres. (art. 4 ust. 1, 1a, 1b, 1c, 1d oraz ust. 3 Ustawy covidowej). Na przestrzeni kolejnych miesięcy okres pobierania dodatkowego zasiłku opiekuńczego był przedłużany przez Radę Ministrów. Ostatnie z rozporządzeń przewidywało, iż dodatkowy zasiłek opiekuńczy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i 1d Ustawy covidowej, przysługiwał w przypadkach, o których mowa w tych przepisach, jednak nie dłużej niż do dnia 20 września 2020 r. (§ 1 W obecnej chwili brak dalszych rozporządzeń przedłużających możliwość wypłaty zasiłku opiekuńczego na kolejny okres. Wskazać również należy, że obecne przepisy przewidują naukę zdalną jedynie uczniów szkół ponadpodstawowych i dzieci z klas 4 - 8 szkół podstawowych. Młodsze dzieci, w tym te uczęszczające do przedszkola mogą chodzić na zajęcia stacjonarne. Z informacji medialnych można wnioskować, że w przypadku przywrócenia nauki zdalnej również dla najmłodszych dzieci, rząd planuje także przedłużenie zasiłku i dodatkowego zasiłku opiekuńczego ( dostęp z dnia r.). Obecnie w przypadku konieczności sprawowania opieki nad dzieckiem do lat 8 przysługuje zasiłek opiekuńczy na ogólnych zasadach określonych w Ustawie zasiłkowej. Więcej informacji: infolinia ZUS 22 560 16 00, po wybraniu cyfry 0 należy wybrać cyfrę 9 - zasiłek opiekuńczy. Czy zasiłek w ciąży ma wynosić tylko 80 proc, jeśli wcześniej kobieta korzystała z zasiłku opiekuńczego na pierwsze dziecko? Pani była na zasiłku opiekuńczym, bo żłobki były zamknięte. Teraz jest w ciąży na zwolnieniu lekarskim i dostaje chorobowe w wysokości 80% tego, co by dostawała, bo nie minęły 3 miesiące normalnego ubezpieczenia między otwarciem żłobków, a pójściem na zwolnienie – czy prawidłowo, proszę to wyjaśnić. Pojęcie i regulacje prawne dotyczące zasiłku chorobowego zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( Zasiłek chorobowy jest świadczeniem, które otrzymujemy na wypadek niezdolności do pracy. Odnosząc się do stanu faktycznego opisanego w pytaniu, może tu chodzić o zapis z art. 43 ww. przedmiotowej ustawy w myśl której: „Podstawy wymiaru zasiłku nie ustala się na nowo, jeżeli między okresami pobierania zasiłków zarówno tego samego rodzaju, jak i innego rodzaju nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe”. Zgodnie z regulacją art. 43 komentowanej ustawy nie ustala się na nowo podstawy wymiaru zasiłku, jeżeli między okresami pobierania zasiłków (zarówno tego samego, jak i innego rodzaju) nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe. Z tego właśnie powodu zasiłek będzie wypłacany w wysokości poprzednio otrzymywanego zasiłku, a dopiero po upływie 3 miesięcy będzie ustalony nowy wymiar zasiłku w wysokości 100 % , gdy niezdolność do pracy przypada w okresie ciąży. Odnosząc się do zagadnienia zasiłku chorobowego warto też, wskazać krąg osób uprawnionych do jego otrzymania. Prawo do świadczeń w razie choroby zależy od tego, czy jesteśmy objęci ubezpieczeniem (chorobowym, wypadkowym). Pamiętajmy, że jeśli dana osoba prowadzi działalność gospodarczą, nie ma obowiązku opłacania ubezpieczenia chorobowego jest ono dobrowolne. Jeśli jest się pracownikiem lub zleceniobiorcą, składki do ZUS przekazywane są przez pracodawcę lub – odpowiednio – zleceniodawcę. Prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą tj. przedsiębiorcą, opłaca je on sam. Przy umowach zlecenia składka chorobowa jest również dobrowolna. Jeżeli zleceniobiorca chce przystąpić do ubezpieczenia chorobowego, musi wypełnić pisemny wniosek, a następnie przekazać go zleceniodawcy. Wówczas zleceniodawca ma obowiązek zarejestrować zatrudnionego w ZUS. Zgodnie z ustawą z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa na podstawie art. 4 ww. ustawy, Zasiłek chorobowy przysługuje po tzw. okresie wyczekiwania, czyli po określonym czasie od rozpoczęcia pracy i opłacania składek. Okres ten wynosi: 30 dni – jeśli jesteś pracownikiem lub osobą ubezpieczoną obowiązkowo z innego tytułu, 90 dni – jeśli jesteś np. zleceniobiorcą lub przedsiębiorcą, czyli osobą, która podlega ubezpieczeniu chorobowemu dobrowolnie. Do okresu wyczekiwania zalicza się poprzednie okresy pracy i ubezpieczenia chorobowego, czyli np. wcześniejsze okresy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę. Jest to możliwe pod warunkiem, że przerwa między nimi nie przekracza 30 dni albo – jeśli jest dłuższa – jest spowodowana urlopem wychowawczym lub bezpłatnym bądź odbywaniem czynnej służby wojskowej. Istnieje wyjątek od zasady powyższej , gdzie zostanie wypłacony zasiłek chorobowy bez okresu wyczekiwania: Przepisy przewidują sytuacje, kiedy przysługuje on wcześniej tj. jest od pierwszego dnia ubezpieczenia zgodnie z art. 4 ww. ustawy: Bez okresu wyczekiwania zasiłek przysługuje: absolwentom uczelni lub osobom, które zakończyły kształcenie w szkole doktorskiej zasiłek chorobowy przysługuje od pierwszego dnia ubezpieczenia chorobowego, jeżeli zostali objęci ubezpieczeniem chorobowym lub przystąpili do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od dnia ukończenia studiów lub zakończenia kształcenia w szkole doktorskiej, pracownikom, którzy byli wcześniej – u innych pracodawców – zatrudnieni przez co najmniej 10 lat; dotyczy to także innych osób obowiązkowo ubezpieczonych, jeśli mają co najmniej 10-letni okres obowiązkowego ubezpieczenia, jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy, posłom i senatorom, którzy przystąpili do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od zakończenia kadencji, funkcjonariuszom Służby Celnej, którzy stali się pracownikami w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej (KAS). Wysokość zasiłku chorobowego na podstawie art. 11 ww. ustawy , wynosi: Miesięczny zasiłek chorobowy, z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, wynosi 80% podstawy wymiaru zasiłku. 1a. Miesięczny zasiłek chorobowy, z zastrzeżeniem ust. 1b i 2, za okres pobytu w szpitalu wynosi 70% podstawy wymiaru zasiłku. 1b. Miesięczny zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu od 15 do 33 dnia niezdolności do pracy w roku kalendarzowym w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia, wynosi 80% podstawy wymiaru zasiłku. 2. Miesięczny zasiłek chorobowy wynosi 100% podstawy wymiaru zasiłku, jeżeli niezdolność do pracy lub niemożność wykonywania pracy, o której mowa w art. 6 ust. 2: 1)przypada w okresie ciąży; 2)powstała wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów; 3)powstała wskutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy. 4. Zasiłek chorobowy przysługuje za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy. 5. Ilekroć przy ustalaniu prawa do zasiłku chorobowego lub jego wysokości okres jest oznaczony w miesiącach, za miesiąc uważa się 30 dni. Jaki jest zasiłek chorobowy w zawodach medycznych? Wedle stanu prawnego obowiązującego na dzień r. zasiłki chorobowe dla osób wykonywujących zawody medyczne określają przepisy ogólne. Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020r. ( poz. 1478) o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw- art. 4 c traci moc po upływie 180 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy- czyli z dniem 4 września 2020 r. ( art. 3 cyt. ustawy) W związku z powyższym od 5 września 2020 r. ubezpieczonemu zatrudnionemu w podmiocie leczniczym, który: przebywał na obowiązkowej kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych, ponieważ pozostawał w styczności z osobami chorymi z powodu COVID-19 w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z zatrudnienia w podmiocie leczniczym lub był niezdolny do pracy z powodu COVID-19, która powstała w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z zatrudnienia w podmiocie leczniczym - przysługuje prawo do zasiłku chorobowego na ogólnych zasadach o których mowa w art. 92 ustawy z dnia 26 czerwca 1976r. Kodeksu pracy w wysokości co do zasady 80%podstawy wymiaru. Za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek: choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną - trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia - trwającej łącznie do 14 dni w ciągu roku kalendarzowego - pracownik zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu;( art. 92 §1 pkt 1 W sprawie zasiłków chorobowych dla personelu medycznego zapowiadane są zmiany stanu prawnego podwyższające ten zasiłek do 100%. Podstawa prawna Art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1478,) Art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, z późn. zm.) Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 października 2020r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ( poz. 1842 Art. 92 ustawy z dnia 26 czerwca 1976r. Kodeksu pracy ( 2020 poz. 1320 Pracownik może zachorować przed lub w trakcie urlopu wypoczynkowego. Jak choroba pracownika wpływa na urlop wypoczynkowy? Czy go przerywa? Czy choroba dziecka wpływa na urlop wypoczynkowy pracownika? Choroba a urlop wypoczynkowy Bywają sytuacje, niezależne od pracownika, gdy nie może on skorzystać z zaplanowanego urlopu. Ma to miejsce np. wtedy, gdy pracownik zachoruje. Co dzieje się wówczas z urlopem wypoczynkowym? Czy choroba „konsumuje” czas przeznaczony na wypoczynek? Sytuacje, o których wspomniałam, reguluje kodeks pracy. Wprost odnosi się do nich art. 165 kp i 166 kp. Choroba przed i w trakcie części urlopu Może zdarzyć się tak, że pracownik zachoruje przed rozpoczęciem urlopu. W tej sytuacji najpóźniej na dzień przed rozpoczęciem urlopu powinien powiadomić o tym pracodawcę. W takim przypadku pracodawca jest obowiązany przesunąć urlop na termin późniejszy. Pracownik, żeby mógł skorzystać z tego uprawnienia, powinien udać się do lekarza i otrzymać zwolnienie lekarskie stwierdzające niezdolność do pracy wskutek choroby. Pani Marta miała zaplanowany urlop od 4 do 8 lutego. W dniu 1 lutego zachorowała i udała się do lekarza, który stwierdził, że jest niezdolna do pracy do dnia 6 lutego. Pani Marta tego samego dnia poinformowała pracodawcę o chorobie. W tej sytuacji urlop Pani Marty zostanie przesunięty. Polecamy: Urlopy wypoczynkowe. Pytania i odpowiedzi. O tym, kiedy zostanie wykorzystany urlop, decyzję podejmuje pracodawca z pracownikiem. Pani Marta z powyższego przykładu nie jest zainteresowana, by skorzystać z urlopu tylko w wymiarze 2 dni (7,8 luty). W dniu 7 lutego wraca do pracy, ustalając z pracodawcą inny termin wykorzystania urlopu. Choroba w trakcie urlopu Może również zaistnieć taka sytuacja, że pracownik zachoruje w trakcie urlopu. Dochodzi wtedy do tzw. przerwania urlopu wypoczynkowego. Część urlopu niewykorzystaną z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby pracodawca jest zobowiązany udzielić w terminie późniejszym. Pan Darek miał zaplanowany urlop od 7 do 11 stycznia 2019 r. W dniu 9 stycznia zachorował, dostał zwolnienie lekarskie od 9 do 11 stycznia. W tej sytuacji Pan Darek wykorzystał 2 z 5 przysługujących mu w tym czasie dni urlopu, 3 dni zostały mu do wykorzystania w terminie późniejszym. Tak jak w przypadku zachorowania przed urlopem, gdy pracownik zachoruje w takcie urlopu – późniejszy termin urlopu pracownik powinien ustalić z pracodawcą. Za złamanie przepisów kodeksu pracy, należy uznać dobrowolne – bez uzgodnienia z pracodawcą - wykorzystanie urlopu bezpośrednio po czasie przewidzianym na jego realizację. Dobrze: Pan Darek z przykładu nr 3 uzgodnił z pracodawcą, iż 3 dni urlopu wykorzysta od 30 stycznia do 1 lutego. Źle: Pan Darek z przykładu nr 3 bez uzgodnienia z pracodawcą wykorzystał 3 dni urlopu po zakończeniu choroby tj. od 14 do 16 lutego. Obowiązek informacyjny po stronie pracownika Należy pamiętać o konieczności poinformowania pracodawcy o nieobecności w pracy i przewidywanym okresie jej trwania, mimo zwolnienia lekarskiego wystawianego w formie elektronicznej. Pracodawco pamiętaj! W przypadku przerwania urlopu na skutek choroby pracownika, ustalenie „późniejszego” terminu urlopu następuje przez jego uzgodnienie między pracodawcą a pracownikiem. W przypadku choroby pracownika, pracodawco musisz przesunąć urlop na termin późniejszy. Jest to twój obowiązek. Pracownik nie musi składać żadnego wniosku o przesunięcie/ przerwanie urlopu. Należy również pamiętać, iż choroba dziecka nie powoduje automatycznego przerwania/przesunięcia urlopu wypoczynkowego . Podstawa prawna: USTAWA z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dziennik Ustaw rok 2018 poz. 917) Ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego - jeżeli podlega obowiązkowo temu ubezpieczeniu lub po upływie 90 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego - jeżeli jest ubezpieczony dobrowolnie. Do okresów ubezpieczenia chorobowego wlicza się poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym albo odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego. Ustawa z świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - dalej zawiera jednak szereg wyłączeń, kiedy zasiłek chorobowy nie przysługuje. 1. Jakie okoliczności wyłączają prawo do zasiłku chorobowego? Okoliczności wykluczające prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego zostały określone przepisami Okolicznościami, które najczęściej pozbawiają zainteresowanego prawa do takiego zasiłku jest brak wymaganego okresu wyczekiwania, wykorzystywanie zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem, czy też wykonywanie pracy zarobkowej w okresie orzeczonej niezdolności do pracy. Brak wymaganego okresu nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego Prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego regulują przepisy Przepisy te wskazują również okoliczności, których wystąpienie sprawia, że zainteresowanemu nie przysługuje prawo do zasiłku chorobowego. Pierwszą okolicznością, której wystąpienie wyklucza możliwość nabycia prawa do zasiłku chorobowego jest brak wymaganego przez przepisy okresu nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, który zwykło określać się mianem okresu wyczekiwania. Ubezpieczony nabywa bowiem prawo do zasiłku chorobowego: po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego - jeżeli podlega obowiązkowo temu ubezpieczeniu, po upływie 90 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego - jeżeli jest ubezpieczony dobrowolnie (art. 4 ust. 1 Odnotować jednak trzeba, że wyjątkowo niektórzy ubezpieczeni mają prawo do zasiłku chorobowego już od pierwszego dnia ubezpieczenia chorobowego. Ubezpieczeni ci zostali wskazani w art. 4 ust. 3 Uwaga! Brak wymaganego przez przepisy okresu nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego wyklucza nabycie prawa do zasiłku chorobowego. Niezdolność do pracy powstała po ustaniu ubezpieczenia chorobowego Zasadniczo prawo do zasiłku chorobowego nie przysługuje osobie, która stała się niezdolna do pracy już po ustaniu ubezpieczenia chorobowego. Zasiłek chorobowy przysługuje bowiem osobie, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego tylko wówczas, gdy niezdolność do pracy trwała bez przerwy co najmniej 30 dni i powstała: nie później niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego, nie później niż w ciągu 3 miesięcy od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego - w razie choroby zakaźnej, której okres wylęgania jest dłuższy niż 14 dni, lub innej choroby, której objawy chorobowe ujawniają się po okresie dłuższym niż 14 dni od początku choroby (art. 7 Za okres niezdolności do pracy ubezpieczony zachowuje prawo do wynagrodzenia Rolą zasiłku chorobowego jest zrekompensowanie ubezpieczonemu zarobku utraconego na skutek niezdolności do pracy. Z tego też względu okolicznością, która pozbawia ubezpieczonego prawa do tego świadczenia pieniężnego jest to, że za okres niezdolności do pracy zachowuje on prawo do wynagrodzenia (art. 12 ust. 1 Uwaga! Zasiłek chorobowy nie przysługuje za okresy niezdolności do pracy, w których ubezpieczony na podstawie przepisów przepisów o wynagradzaniu zachowuje prawo do wynagrodzenia. Okresy te wlicza się do okresu zasiłkowego. Choroba w trakcie urlopu bezpłatnego, urlopu wychowawczego, tymczasowego aresztowania, odbywania kary pozbawienia wolności Jeżeli niezdolność do pracy przypada w czasie: urlopu bezpłatnego, urlopu wychowawczego, tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności (z wyjątkiem przypadków, w których prawo do zasiłku wynika z ubezpieczenia chorobowego osób wykonujących odpłatnie pracę na podstawie skierowania do pracy w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania) - zasiłek chorobowy również nie przysługuje (art. 12 ust. 2 Uwaga! Zasiłek chorobowy nie przysługuje w czasie urlopu bezpłatnego, urlopu wychowawczego, tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności. Inne przypadki, gdy zasiłek chorobowy nie przysługuje po ustaniu ubezpieczenia chorobowego Za okres po ustaniu ubezpieczenia chorobowego zasiłek chorobowy nie przysługuje zainteresowanemu, jeżeli: osoba niezdolna do pracy ma ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową stanowiącą tytuł do objęcia obowiązkowo lub dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym albo zapewniającą prawo do świadczeń za okres niezdolności do pracy z powodu choroby, nie nabyła prawa do zasiłku w czasie ubezpieczenia chorobowego z uwagi na brak wymaganego przez prawo okresu wyczekiwania, jest uprawniona do zasiłku dla bezrobotnych, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, podlega obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu rolników określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników, ubezpieczenie chorobowe ustało po wyczerpaniu prawa do zasiłku chorobowego (art. 13 Niezdolność do pracy spowodowana w wyniku umyślnego przestępstwa, wykroczenia lub nadużyciem alkoholu Jeżeli niezdolność do pracy spowodowana została w wyniku umyślnego przestępstwa lub wykroczenia popełnionego przez tego ubezpieczonego, a okoliczności te zostały stwierdzone na podstawie prawomocnego orzeczenia sądowego, ubezpieczony nie ma prawa do zasiłku chorobowego za cały okres tej niezdolności (art. 15 W przypadku, gdy niezdolność do pracy spowodowana została nadużyciem alkoholu, zasiłek chorobowy nie przysługuje za okres pierwszych 5 dni tej niezdolności (art. 16 Zasiłek chorobowy nie przysługuje w przypadku gdy niezdolność do pracy spowodowana została w wyniku umyślnego przestępstwa lub wykroczenia. Praca w trakcie zwolnienia lekarskiego, wyskorzystywanie zwolnienia niezgodnie z celem, sfałszowanie świadectwa pracy Prawa do zasiłku chorobowego za cały okres orzeczonej niezdolności do pracy pozbawia ubezpieczonego także wykonywanie w okresie orzeczonej niezdolności pracy zarobkowej lub wykorzystywanie zwolnienia od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia (art. 17 ust. 1 Zgodnie z art. 17 ust. 1 ubezpieczony pracownik wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia. Okoliczności, o których mowa powyżej ustala się w trybie określonym w art. 68 Pozbawienie prawa do świadczeń następuje w trybie art. 68 tj. Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz płatnicy składek, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1, są uprawnieni do kontrolowania ubezpieczonych co do prawidłowości wykorzystywania zwolnień od pracy zgodnie z ich celem oraz są upoważnieni do formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich. Oznacza to, iż w przypadku kontroli przedmiotowego zwolnienia przez ZUS mógłby on uznać, iż pracownik wykonywał pracę w okresie orzeczonej niezdolności do pracy tym sam utracił prawo do zasiłku za cały okres zwolnienia lekarskiego Uwaga! Wykonywanie w okresie orzeczonej niezdolności pracy zarobkowej lub wykorzystywanie zwolnienia od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia pozbawia prawa do zasiłku chorobowego. Zasiłek chorobowy nie przysługuje także w przypadku, gdy zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane (art. 17 ust. 2 Okoliczność wykonywania pracy zarobkowej w okresie niezdolności do pracy, wykorzystywania zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego celem oraz sfałszowania zaświadczenie lekarskiego są ustalane w trybie kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnień od pracy zgodnie z ich celem oraz formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich przeprowadzanej przez ZUS lub płatnika składek. Pracownikowi, który został odsunięty od pracy w wyniku decyzji wydanej przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, zasiłek chorobowy nie przysługuje, jeżeli nie podjął proponowanej mu przez pracodawcę innej pracy niezabronionej takim osobom, odpowiadającej jego kwalifikacjom zawodowym lub którą może wykonywać po uprzednim przeszkoleniu (art. 14 pracownica przebywająca na urlopie wychowawczym ma prawo do zasiłku chorobowego? Za okres niezdolności do pracy przypadający w czasie urlopu wychowawczego nie przysługuje zasiłek chorobowy. Zasiłek chorobowy przysługuje pracownikowi na zasadach określonych w Okolicznością, która w świetle przepisów wyklucza prawo do zasiłku chorobowego jest fakt, że niezdolność do pracy przypada w czasie urlopu wychowawczego (art. 12 ust. 2 pkt 2 W takim przypadku pracownikowi nie przysługuje również wynagrodzenie chorobowe. Wynagrodzenie chorobowe nie przysługuje bowiem w przypadkach, w których pracownik nie ma prawa do zasiłku chorobowego (art. 92 § 3 pkt 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - dalej 3. Czy zasiłek chorobowy przysługuje za okres niezdolności do pracy przypadającej w czasie tymczasowego aresztowania? Zasiłek chorobowy nie przysługuje za okres niezdolności do pracy przypadającej w czasie tymczasowego aresztowania. Umowa o pracę wygaśnie z upływem 3 miesięcy nieobecności pracownika w pracy z powodu tymczasowego aresztowania. Zasady przyznawania i wypłaty zasiłku chorobowego zostały określone w przepisach ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – dalej W art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawodawca wskazał wprost, że zasiłek chorobowy nie przysługuje za okresy niezdolności do pracy przypadającej w czasie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności, z wyjątkiem przypadków, w których prawo do zasiłku wynika z ubezpieczenia chorobowego osób wykonujących odpłatnie pracę na podstawie skierowania do pracy w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania. W konsekwencji, w przypadku przedstawionym w treści pytania, pracownik od momentu aresztowania nie będzie miał prawa do zasiłku chorobowego. 4. Kiedy nie przysługuje zasiłek chorobowy w przypadku niezdolności do pracy powstałej w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego? Zasiłek chorobowy z tytułu niezdolności do pracy powstałej w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, jak i z tytułu niezdolności do pracy powstałej po ustaniu tytułu ubezpieczenia nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy: ma ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy; kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową stanowiącą tytuł do objęcia obowiązkowo lub dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym albo zapewniającą prawo do świadczeń za okres niezdolności do pracy z powodu choroby; nie nabyła prawa do zasiłku w czasie ubezpieczenia, w przypadkach określonych w art. 4 ust. 1 jest uprawniona do zasiłku dla bezrobotnych, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego; podlega obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu rolników określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników. Zasiłek chorobowy nie przysługuje za okres niezdolności do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli ubezpieczenie to ustało po wyczerpaniu prawa do zasiłku chorobowego. 5. Czy za okres niezdolności do pracy przypadający w czasie urlopu macierzyńskiego przysługuje wynagrodzenie chorobowe? Za okres niezdolności do pracy przypadający na czas urlopu macierzyńskiego, pracownicy nie przysługuje wynagrodzenie chorobowe. Przez okres ustalonym przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy – dalej jako okres urlopu macierzyńskiego pracownicy przysługuje zasiłek macierzyński z ubezpieczenia chorobowego - art. 29 ust. 5 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – dalej Osoba pobierająca zasiłek macierzyński podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, ale z tytułu pobierania tego zasiłku nie może być objęta ubezpieczeniem chorobowym i ubezpieczeniem wypadkowym - art. 6 ust. 1 pkt 19, art. 11 i art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych – dalej Dlatego też za czas niezdolności do pracy przypadającej na okres, w którym pracownica korzysta z urlopu macierzyńskiego i pobierania z tego tytułu zasiłek macierzyński, nie przysługuje jej zasiłek chorobowy z ubezpieczenia chorobowego. W konsekwencji za czas niezdolności do pracy przypadającej na okres urlopu macierzyńskiego pracownica nie ma również prawa do wynagrodzenia chorobowego. Wynagrodzenie chorobowe nie przysługuje bowiem pracownikowi w przypadkach, w którym nie ma on prawa do zasiłku chorobowego (art. 92 § 3 pkt 2 6. Czy zwolnienie lekarskie przerywa urlop rodzicielski? Zwolnienie lekarskie nie przerywa urlopu rodzicielskiego. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego nie ustala się na nowo, jeżeli między okresem pobierania tego zasiłku a okresem pobierania zasiłku macierzyńskiego nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe. Powstanie u pracownicy przebywającej na urlopie rodzicielskim czasowej niezdolności do pracy wskutek choroby nie powoduje przerwania tego urlopu - art. 1821a § 6 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy – dalej Za okres niezdolności do pracy wskutek choroby przypadający na czas urlopu rodzicielskiego pracownica nie ma więc prawa do świadczeń pieniężnych z tytułu choroby, tj. wynagrodzenia chorobowego lub zasiłku chorobowego. Takie świadczenia przysługują natomiast pracownicy za okres niezdolności do pracy przypadający bezpośrednio po zakończeniu urlopu rodzicielskiego. W sytuacji gdy pomiędzy okresem pobierania zasiłku macierzyńskiego za okres urlopu rodzicielskiego a okresem pobierania zasiłku chorobowego nie występuje przerwa lub jest ona krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe, podstawy wymiaru zasiłku chorobowego nie ustala się na nowo, czyli stanowi ją ta sama kwota, która stanowiła podstawę wymiaru zasiłku macierzyńskiego - art. 43 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – dalej Zasada ta dotyczy również podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego (art. 92 § 2 O tym, czy za okres niezdolności do pracy przypadający po urlopie rodzicielskim należy się wynagrodzenie chorobowe, czy też zasiłek chorobowy uzależnione jest od tego, czy pracownica w 2015 r. już wyczerpała prawo do wynagrodzenia chorobowego. Jeżeli nie wyczerpała prawa do wynagrodzenia chorobowego, w pierwszej kolejności przysługuje jej to świadczenie pieniężne, a dopiero po wyczerpaniu prawa do wynagrodzenia chorobowego – zasiłek chorobowy. Natomiast jeżeli w 2015 r. pracownica już wyczerpała prawo do wynagrodzenia chorobowego, z tytułu niezdolności do pracy wskutek choroby przysługuje jej zasiłek chorobowy (art. 92 § 4 oraz art. 12 ust. 1

czy na wychowawczym mozna isc na chorobowe